Backpack reisverslagen van Suus-An

Laatste update woensdag 28 oktober 2009

Donderdag 3 februari 2005, San Diego, USA.

 

Na die beruchte wandeling van een half uur maar deze keer bepakt en bezakt met een kilootje of 30 op mijn rug ben ik via de Amerikaanse douane de States weer binnengewandeld. Meneer de douane moest eerst met een scherp iets over de foto van mijn paspoort krabbelen, paar keer kijken of ik wel dezelfde persoon ben, toen was het hem opgevallen dat ik wel erg veel gereisd had, Cambodja, Brazilie, Laos etc.etc en toen vroeg hij of ik echt in Nederland was geboren, mocht ik uiteindelijk doorlopen. Na de scan stond ik dus weer aan de Amerikaanse kant. Daar heb ik weer een trolley gepakt voor USD2,50 naar 5th Avenue om vervolgens een kleine wandeling te maken naar USA Hostels waar al kant en klaar een bedje voor me klaar stond. Het ziet er hier zeer gezellig uit gerund door backpackers en voor backpackers. Het hele hotel heeft de bonte kleuren als in mijn huis. Voorzien van alle huis opties wat je maar kunt bedenken, een keuken, badkamer, Internetkamer, laundrykamer, chillroom met tv en videogames etc.etc. Hier blijf ik dus een weekje. Omdat ik via Internet had geboekt kostte me dit 63,77Euries, dat betekent per nacht 9,11Euries. Ik lig overigens wel met 3 andere chickies op 1 kamer!! Tevens ben ik vandaag gaan 'informatieshoppen' en heb ik al een planning gemaakt voor de hele week! Morgen ga ik 'whale watching' nou ik kan niet wachten om met knuppels en een harpoen op die boot te staan! Kewl man!! 

Na het weekend (in het weekend zijn attraktieparken rete druk) wil ik natuurlijk naar Sea World, de San Diego Zoo en Wild Animal Park, kortom een week lang de heuse toerist uithangen. Ik moet me eigen natuurlijk vermaken totdat ik aan boord mag,  veel mensen om mij heen zijn heus jaloers dat ik een cruise ga doen,  aan boord schijnt het 24uur per dag feest te zijn, alle eten en drinken is inclusief, nou ben ik al een beetje bejaard (ik kan gewoon niet tegen drank) dus hou ik het maar bij het eten en 's nachts stiekum skinny dippen met Milena. Anyhoe.

Vandaag weer sinds lange tijd bami gegeten was zeeeeeeeer lekker. Ik had in Mexico last van diaree nou weet ik niet of het kwam door de 12 rauwe oesters die ik in 1 keer naar binnen heb gezogen of door de kraanwater. Want zoals in elk land spoel ik mijn gebit na het tandenpoetsen gewoon met kraanwater maar het kraanwater in Mexico/Tijuana leek wel op puur chloor. Zelfs als ik onder de douche vandaan kwam lekker ingezeept met roze zeep rook ik naar de chloor. Ieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeuw!! Dus waar die 2 dagen broekhoest nou precies vandaan kwam? Anykoe.

San Diego is wel tranquila heel modern, goed openbaar vervoer (desalnietteplus was ik weer 'ns verdwaald in the middle of knowhere) Het internet hier kost me weer 6USD p.u, eten gemiddeld vanaf de 5USD wat je maar wilt, Mexicaans, Japans, Grilled room, pizza, Wendy's, Mac. enz. enz. enz. Owjah hulukkug heb ik hier tamponies kunnen vinden Noord-Peru, Ecuador en Mexico gebruiken de vrouwen daar nog steeds planken (maar wel met vleugels). So far so goed. Ik ga je spreken,..........

 De terugweg van Mexico naar de USA.

 

Vrijdag 4 februari 2005, San Diego, USA.

 

Vandaag staat dus 'whale watching' op het programma. Voor 25USD op een boot de zee op. Wat is er nou zo bijzonder aan het walvissen kijken? Ten eerste heb ik nog nooit een walvis gezien! Ten tweede deze walvissen zwemmen van het noorden van Amerika naar het zuiden van Californie richting Mexico naar de 'Baja Californie' lagoon. Zij doen dit alleen tussen de maanden oktober en mei en zwemmen ongeveer daarmee 10.000miles. Gemiddeld zwemt een walvis in zijn hele leven een afstand naar de maan en terug. Walvissen worden gemiddeld 60 jaar en wegen ongeveer 35 ton. (uiteraard een volwassen walvis) Bijzonder van deze tocht is dat ze in oktober vertrekken vanuit Anartica,  zwanger en al, richting Mexico zwemmen en daar in het warme water bevallen van hun 1 ton wegende 'baby' (kalf). De terugweg naar Anartica begint soms al in februari en de 'alleenstaande' walvissen vertrekken het eerst. Vader en moeder walvis vertrekken soms een maand of langer later. Zij geven hun baby de tijd om te groeien en sterk te worden van de moedermelk wat 35 tot 50% vet bevat. De babies (kalven) zuigen constant de hele zwem terug naar Anartica, ongeveer 50 gallons per dag (hoeveel is in GODSNAAM een gallon?)

Over het algemeen zwemmen walvissen alleen of met z'n 2-en of 3-en maar in het "hoogseizoen" willen ze ook wel 'ns in "pods" (groep walvissen) zwemmen. Ze hebben een vaart van ongeveer 2 tot 6 miles per uur, erg tranquila dus!!! Een walvis is een zoogdier wat dus betekent dat zij longen hebben en dat ze dus moeten ademhalen, om de 3 tot 5 minuten komen ze boven water om te 'ademen'. Voordat zij diep gaan duiken gaat hun enorme staart een stuk de lucht in (wat je vaak op tv ziet op Discovery Channel e.d.) dat is dus een herkenning dat ze altijd diep gaan. Dit noemen onderzoekers "sounding" wanneer zij weer naar de oppervlakte gaan spuiten ze uit hun ademhalingsgaatje water uit "blow" en halen ook tegelijk onwijs vett diep adem "spout". Juist door deze constante beweging is voor ons toeristen makkelijk om "whale watching". Je kan hun bewegingen eigenlijk volgen als je maar weet welke kant zij op zwemmen! Desalnietteplus heb ik geen enkele foto kunnen maken, ik was echter te langzaam maar tegelijk ook erg onder de indruk van die enorme beesten in het water. Echt wel weer adembenemend. Helaas geen foto's dus, wel foto's gemaakt van enorme dikke vette zeehonden die we onderweg tegen kwamen, weet er iemand trouwens de Engelse vertaling van zeehonden? Ik zit hier op een kamer met een Taiwanees die overigens Chinees spreekt (Mandorijns) maar ik weet niet het Engelse woord voor zeehond dus? Anykoe. Die schattige dikke luie zeehonden lagen tranquila in het zonnetje op een boei en toen haalden ik mijn harpoen en knuppel tevoorschijn en heb er enorm op losgeslagen, alles maar voor 'n bontje!! GRAPJE JAH !!!!!!!! GRAPJE !!!!!!!!! Kortom het was weer een enerverende dag,.....

Zaterdag 5 februari 2005, San Diego, USA.

 

Ja vandaag mijn eerste ruzie gekregen met 2 nieuwe kamergenootjes. Mijn hersenloze broer belde me namelijk midden in MIJN nacht op, het deed me wel een beetje deugd want zijn 2 ukkies zongen de verjaardagslied voor me, altijd goed natuurlijk, maar die 2 dozen vonden dat geenszins interessant, wat ik me natuurlijk wel kan voorstellen. Ik weigerde echter mijn excuses aan te bieden omdat ten eerste heb ik natuurlijk mijn broer a.s.a.p (As Soon As Possible) afgepoeierd maar ten tweede die mutsen kwamen zelf midden in de nacht aan met alle lawaai van dien + nadat ze alles geinstalleerd hadden gingen ze ergens chillen, voor ons wel fijn als je dan het licht uit doet (zeker om 01:30uur in de nacht) en als je de kamer verlaat sluit dan ook de deur! Halloow?? We liggen in een kamer in een hotel? Niet bij je moeder thuis?!!! (phew!) Das wel dus een minpunt van die dormiteries! Dus mijn dag begon helemaal niet zo lekker,..

Maar natuurlijk heb ik mijn verjaardag gevierd met 1 puta! Ik zal je de details besparen maar het weerzien was echt VETT WAUWS! Ze is echt NIX veranderd en onze humor samen is 1 blok beton. Geweldig!!! Helaas moest er ook weer afscheid genomen worden maar het vooruitzicht is goud!! Ze vertelde me nog 'n verhaal wat zeker typerend voor haar is. In 2003 toen we mekaar ontmoet hadden had ze 'n vlucht van Thailand (Bangkok) naar Engeland (London) die vlucht had ze gemist omdat ze ze zonodig nog ff voor de airport een sigaretje wilden roken. (oud nieuws)  Nu zag ze haar cruiseschip van de haven van Acapulco (Mexico) wegvaren terwijl ze op het strand met haar vriendin tranquila lag. Die 2 rennen, rennen maar voor wat? De cruiseship was al uitgevaren (met een hoop honk honk lawaai) rennen alsof zij in het water zouden springen en achterna zwemmen. Natuurlijk lag ik helemaal in 'n scheur want dit is O, zo typisch Milena, Brazilianen zijn overigens nooit op tijd en zo zijn we mekaar ook misgelopen in Miami vorige jaar,..............

Verder wil ik IEDEREEN bedanken die me geprobeerd heeft om te bellen, en gesmst en natuurlijk in mijn gastenboek hebben gefeleciteerd! Tenk you tenk you,...........

Zondag 6 februari 2005, San Diego, USA.

 

Vandaag ga ik je wat vertellen over San Diego, USA. Voordat ik begin moet ik je ff een film aanbevelen want hij is ECHT leuk! Normaal ben ik niet zo'n fan van sequels, vervolg films, deel II op Aliens en Terminator na dan, maar 'Meet the Fockers' deel 2 van 'Meet the parents' (waardeloos) met Ben Stiller is echt echt echt heel leuk!!! Robert de Niro en Dustin Hoffman doen het geweldig! Ook heb ik 'Million Dollar Baby' gezien van en door Clint Eastwood, ja te begrijpen dat Hilary Swank genomineerd was voor de Global Award (en gewonnen) en genomineerd voor de Oscar. Anykoe.

Amerika,....

Voor alles is er een wet, kent iedereen identificatieplicht, bij openbare gebouwen wordt je 'gefilmd' en je gesprekken opgenomen, waar je links/rechts kijkt heb je een ATM (Automatic Teller Machine) pinautomaat dus, zijn ze heel erg into Credit Card zelfs bij een snackbar, Jaywalking is uit den boze, dat is oversteken op de niet aangewezen plekken of door rood lopen, veiligheid gaat voor alles (bang ws. voor rechtszaken met claims), ALLES staat duidelijk en vaak herhaaldelijk aangegeven, zeer rolstoel vriendelijk bus, tram, metro, trein geen probleem, de minder geduldige mensen die willen instappen wachten inderdaad ACHTER de gele lijn, openbare toilet (wat ik tot nu toe heb meegemaakt) verdiend een 10, praktisch alle wc's zijn voorzien van wegwerphoesjes, ALLES is reklame op tv, straat, hotel, everywhere,.......

Tot slot, als een Amerikaan tijdens een begroeting vraagt "how you're doing, of how's you're day?" geef daar dan ook antwoordt op want zij stellen die vraag niet alleen uit beleefdheid maar ook uit sociale belangstelling waaruit vaak een gesprek uit voorvloeit!!!

Morgen naar SEA WORLD !!!!!!!!!!!!!!!!!! 

Maandag 7 februari 2005, San Diego, USA.

 

Zoooooooooooooooo echt wel keigaaf!! Hedenochtend ben ik vroeg opgestaan 08:30uur om vervolgens per 'trolley' naar Old Town (andere wijk van San Diego) te rijden en daar over te stappen op bus 9 naar SEA WORLD. Ik kan je wel vertellen hoe 'oes en aas'  ik heb gezegd maar dat wil je niet horen, foto's foto's foto's! Maar jah in dit zo moderne San Diego kan ik geen Internetcafe vinden waarbij ik mijn camera kan aansluiten of op z'n minst een cd-romspeler. Zuigt eh? Anykoe.

Ik heb een 3 in 1 dagpas gekocht voor USD98,50, dat is Sea World, San Diego Zoo en Wild Animal Park. Normaal kost een gemiddelde entree rond de USD50,=. Ook heb ik voor de 'trolley' een 4 dagen pas gekocht voor USD15,= kan je onbeperkt trolley en busreizen door San Diego.

Ik heb een dolfijn aangeraakt (nee...niet onzedelijk) WAUW !!! Apart gevoel hoor! Een orca van heel heel heel dichtbij gezien in een SPETTERENDE show! Met ook baby Shamu die vorige jaar november in Sea World is geboren, zo schattig zo'n mini orca'tje! Zeehonden die kunstjes uitvoerden, hagelwitte walvis, fel roze flamingo's, dikke vette pinguins, hele schattige otters, kleine haaien, zwarte roggen (ieeeeeeeuw) maar het bijna allerleukste was toch de huisdierenshow!! Ganz zuper!!! Huis/tuin/keuken poezen, honden,eenden, vogels en een varken die een geweldige show opvoerde. Heel wat foto's gemaakt natuurlijk maar net als de orca-show heb ik filmopnames gemaakt. Sea World is ook echt een aanrader! Ik denk ook wel dat ik aan het eind van de week nog een keer terug wil. (De pas is ook voor onbeperkte entree binnen 5 dagen tot de parken) Morgen naar San Diego Zoo. Anyhoe. Ik ga je spreken,.................

 

    

  Dolfijntje aaien                                                                  Orca

   

Orca met baby Shamu                                                         Pinguineiland                                  

Dinsdag 8 februari 2005, San Diego, USA.

 

Jezus Christoes! Wat mij nou weer vandaag is overkomen? Ik kom tranquila terug van een dagje Zoo, ik ga eerst mijn site-updaten in Internetcafe, andere winkel brand ik mijn cd en ga daarna eten bij Panda Express (tenminste nog 'n beetje Aziatisch) Daarna loop ik richting mijn hotel word ik aan alle kanten tegen gehouden. Mardi Gras, zegt het je iets? Dat schijnt HET feest van San Diego te zijn. Party! Party! Party! Het is een Ierse gewoonte wat jaarlijks in februari gevierd wordt. Om deze feest te vieren hebben ze 'mijn' wijk Gaslamp Quarter hermetisch afgesloten, er treden diverse muzikanten op een ONWIJZE parade met veel muziek en bier. Iedereen draagt plastikke gekleurde (kinder) kettingen ook wel 'beads' genoemd. Dat mensen deze dragen heeft ook een reden, als een vrouw een man leuk vindt gaat ze hem 'flashen' (dat is t-shirt/trui omhoog en memmen laten zien) hij geeft haar een ketting (als hij haar ook leuk vindt) en bekken maar!! Om deze feest bij te mogen wonen moet er entree worden betaald USD20,= dan krijg je een polsbandje en mag je je begeven in de hermetische afgesloten area! Ik heb het geluk in een hostel te zitten IN de wijk dus ik zou het bandje 'gratis' krijgen,..........

Echter, vanochtend was ik al vroeg uit de veren (08:30uur) om op pad te gaan richting San Diego Zoo, ik heb dus geen instrukties gezien/begrepen of over het hoofd gezien die je een wristband zou moeten opleveren anders kom je de wijk niet in AL zou je lullen als brugman geen enkele pliesieman laat je door! Anyzoo,

Ik kom dus niets vermoedend om 17:00uur helemaal blij en opgewekt van mijn bezoekje aan de Zoo en wil dus 'mijn' straat inlopen word ik tegengehouden door de security, wristband please? Saaaaaaaaaaaaaaay what? Om een kort verhaal lang te maken na wat gebel, geonderhandel, en geduld kreeg ik ja, ja, een VIP registratie!!! Rond 20:30uur kon ik mijn hotel weer in nadat ik natuurlijk ook eerst heb genoten van DE parade! Het leukste van het hele verhaal komt nog,..... ik moest mijn paspoort laten zien hoe oud ik was? Streel, streel, streel ego....... je mag niet op het feestje komen als je niet ouder bent dan 21 (i.v.m alcohol) ondanks dat ik zei ik ben alweer 33, Miss? Please...identification! Streel, streel, streel ego.......Anyzoo,

Het is hier 1 gekkenhuis, ik heb veel feestjes gezien, veel hossende drinkende mensen maar dit slaat echt alles. Ik kwam met een bonkend hart m'n hostel binnen! Sjezus! Maar euh....vandaag stond dus San Diego Zoo op het programma, was keigaaaaaaaaaaaaf niet uit te drukken in woorden, foto's komen later, ik ga nu slapen! NOT !!!!!!!!!! Ik wil ook flashen,......................

                                      

  

 

 

 

 

 

 

Anarticawolf                                                                  Gorilla

  

Alaska beer                                                                     IJsbeer

   

Vriendjes vanaf puppy tijd! (luipaard en hond)                Flamingo's

Woensdag 9 februari 2005, San Diego, USA.

 

Vandaag stond Sea World weer op het programma. Heeft veel indruk op me gemaakt. Dus vanochtend weer vroeg op pad. Maar vandaag heb ik bepaalde dingen bezocht waar ik maandag geen tijd voor had of minder interessant vond en natuurlijk weer alle shows bezocht met een 'zwaar' gevolg,.......

Bij de dolfijnenshow zat ik afgelopen maandag in een redelijk droge area maar vandaag besloot ik ergens anders te gaan zitten,...... nou tot aan m'n slip DRIJFNAT!!! Walvissen die met hun staart water opspetteren naar alle hoeken waar het publiek zit. SJEZUS! Na de show, die overigens anders was dan maandag, ben ik in het park midden in het zonnetje gaan zitten om te drogen, jas en t-shirt waren zo droog maar broek en slipje was ander verhaal ik ben al soppend naar huis gegaan MAAR als cadeautje gaf ik mijzelf een hele mooie Sea World fleece trui cadeau. Trouwens die gift-shops is echt sterk in je schoenen staan hoor! De prijs is okay maar geen ruimte meer in je backpack is echt frustie! Wat een schattige knuffels, van alle soorten dieren die ik heb gezien in Sea World en San Diego Zoo!! Anyzoo,...

 Ik hoef niet te vertellen wie dit is?

Thuis aangekomen heb ik maar tegelijk al mijn was en Sea World Soaked clothes in de wasmachine gepleurd en laten draaien! Kom ik er na 10 minuten achter dat in mijn achterbroekzak nog mijn bankpasjes, trolleykaart en 3 in 1 dagpas zit!!!! Nou,....nadat het z'n programma had gedraaid haalde ik mijn bankpasje redelijk schoon eruit, 3 in 1 pas was geheel blanco en de trolleykaart was vergaan tijdens zijn wasbeurt,......... PUTA! Nou hoop ik overigens dat mijn bankpas het nog steeds doet want hier I NEED MONEY MAN!! MONEY!!! Ik pin hier USD400,= per week en al sla je me tegen de grond aan ik zou het me GOD niet weten waar ik het allemaal aan op maak?? Verder was het wel een leuke dag weer en als ik een top 3 mag maken? Universal Studio's en Sea World gedeeltelijke 1ste plaats, San Diego Zoo 2e plaats last but NOT least Disneyworld 3e plaats!! Wilde ik vrijdag nog 'n keer naar de Zoo maar 3 in 1 dagpas is blanco uit de wasmachine gekomen! Zuur! Maar??? Nog maar 3 dagen,...................

Donderdag 10 februari 2005, Tijuana, Mexico.

 

Vandaag ff op en neer naar Mexico. Opnieuw een dagpas gekocht voor 5USD,= en met de trolley 40 minuten naar San Ysidro de beruchte lange wandeling van een half uur met opdringerige verkopers onderweg kwam ik dan eindelijk bij mijn favo Internetcafe aan. Waarom zover? Zoals ik al gemeld had is hier in San Diego geen Internetcafe waar ik OF mijn camera kan aansluiten OF een cd kan branden van mijn HELE memorycard, de winkels waar ik tot nu toe mijn memorycard brandde in San Diego kopieerde ALLEEN de foto's. Maar ik wil ook natuurlijk m'n .movi gebrand hebben, zeker omdat ze zoveel geheugen in beslag nemen. Dus vandaag Internetcafe dag!!

Einde van de middag liep ik weer op het gemakje richting grens en net als de vorige keer 'troubles' met de customs aldaar. Deze keer werd ik apart genomen en werd mijn paspoort 3x onder 'n UV-lamp gehouden en werd er ook weer 3x gevraagd of ik echt in Nederland was geboren. Ook moest ik zelf het visa stempeltje in mijn paspoort aanwijzen die de ambtenaar niet kon vinden. Nadat ze geen bijzonderheden konden vinden mocht ik gaan, maar natuurlijk wilde ik de mijne ervan weten,..... dus ik vroeg:"Joh? Wat is nou het probleem? Dit is de 2e keer dat jullie moeilijk doen?" Volgens de ambtenaar is de Nederlandse paspoort nog niet zo bekend bij de ambtenaren op de landgrens van Tijuana en de USA. Dat kan dacht ik achteraf. Alhoewel ik ook het vermoeden had dat zij dachten dat ik Zuid-Amerikaans was en misschien met een vals paspoort zou reizen. Zeker omdat er 3x is gevraagd waar ik was geboren?

 

Zondag 13 februari 2005, San Diego Cruiseship, USA.

 

Wauw, Wauw, Wauw dit is echt heftig de beftig! Echt vett onwijs groot schip! Eer zijn zelfs 6 liften aanwezig voor 10 verdiepingen! Wauw! Mijn cabin (1178) is het luxeste "hotelkamer"wat ik ooit heb mogen meemaken Wauw!!! Over het schip heb je overal wel 'n restaurant, barren waar je kan loungen Wauw! Personeel kom van over de hele wereld en zoals ik al had verwacht had kent iedereen Milena en Milena iedereen. Ik heb al vele handen moeten schudden opvalend het aantal Aziatische personeel aan boord. Ook opvallend hoeveel mensen mij al niet kennen! Ik heb ook het "vriendje" van Milena leren kennen! Ieeeeeeeeeeeeeeeeuw! Een ouwe geuk van 50 als hij niet ouder is! Whoahaha echt ernstig man! Morgen is het Valentijnsdag dus moesten we op zoek naar 'n cadeautje. Ik stelde natuurlijk Viagra pillen voor of een rollator! Zij is echt wel puta! Maar ze zegt ook eerlijk, personeel ondermekeaar (+/- 900 man) is 1 orgie! Voor de meeste is hun leven aan boord en hebben ze nix anders. Die puta heeft ook 2 Indo's versleten, "ieniewienie but know how to handle" Whoahaha De MasterSlet! Anyhoe.

Het personeel heeft hun "eigen dek" met ook alles erop en eraan en zoals "wij" gasten hebben we geen wij geen toegang tot het personeelsdek zoals het personeel eigenlijk geen toegang heeft tot de gastendek voor vermaak. Echter Milena heeft een 'authorisatie' gekregen tot het gastenverblijf zodat we wel samen kunnen zijn!

Ik merk wel dat ik op zee zit, m'n maag is wat begonnen met draaien en ik kreeg knetterende hoofdpijn!! Trouwens ook heel leuk, jammer dat ik mijn camera niet bij me had, maar voordat we wegvoeren kregen we een "boat drill". Alarm ging af en met onze zwemvesten moest ik richting stuurboot van het schip, grappig om jong en oud met die zwemvesten te zien staan. Het deed me echt wel denken aan de film van de Titanic.

So far? Very very very very good!

Ps. Ik krijg ook authorisatie tot het personeelsdek!

 

 

  

 

Maandag 14 februari 2005, Cruiseship, USA.

 

Vanochtend om 07:45uur wakker geklopt door roomservice, ontbijt op bed! Jammie, jammie, natuurlijk was het veels te vroeg voor me en ben ik dan ook lekker weer gaan slapen, 2 uur later Milena aan de telefoon, ben je al wakker? Ik kom zometeen met een Valentijnsontbijt langs. Idd. Puta kwam en daarna zijn we weer gaan slapen tot 14:30uur. Kan je denken stelletje luie varkens, maar we hadden gisteravond het 1 en ander bij te praten. Anycruise. Tranquila ergens op een dek wat gegeten weer bijgepraat en toen mocht Milena haar sjeksie uniform aantrekken om vervolgens te gaan werken en ik ben naar de sauna gegaan, stomen, sauna, stomen, sauna, koude douche, stomen, koude douche, stomen enz. enz. Daarna half uurtje naar fitness ruimte geweest om vervolgens aan het diner te beginnen (formal night) op m'n slippers. Ook moet ik ff vertellen dat die ouwe geuk van Milena gisteravond een fles champagne + 4 aardbeien in chocolade gedoopt in mijn cabin had afgeleverd. Yammie, yammie! Attente ouwe geuk!

So far? Still very very very good!

 

 

Dinsdag 15 februari 2005, Cruiseship, USA.

 

Vanavond mocht ik een crew Valentinesparty meemaken op een speciale dek waar passagiers GEEN toegang hebben. WAUW!!! Bevalt me stukken beterder dan omgaan met de (elite) gasten. Natuurlijk waren Milena en ik zo dronken als een tor, mijn voornemen om niet te drinken tijdens m'n vakantie is in duigen gevallen, ik weet ook niet met wie we allemaal gezoend hebben en ik heb bijna de hele avond gedanst (no way Suus-An style). Was echt een vette party, zoveel verschillende nationaliteiten bijmekaar. Philipijnen, Indonesiers, Roemenen, Litouwers, Thaisen etc.etc.etc. Rond de klok van 04:00uur zijn we ons bedje ingestapt terwijl Milena de volgende ochtend het ontbijt op 1 of andere dek moest serveren. Whoahahahaha.

 

  

Woensdag 16 februari 2005, Acapulco, Mexico.

 

Alweer een feestje gehad maar dit keer in een openlucht discotheek "Paradise" in Acapulco ook weer zo dronken als 'n tor van de taquila, ter ere van een Indo wiens laatste cruise is voordat hij lekker voor 4 maanden teruggaat naar Indonesie. Echt weer wauws! Deze keer wisten we wel met wie we gezoend hadden. Whoahahaah. Ik echt wel met vett de knapste Indo aan boord en Milena met een Roemeen, helaas duurde dit feestje maar tot 01:00uur omdat het schip om 02:00uur vertrok naar het volgende plaatsje Ixtapa. Owja ik had hier aan boord een onwijs leuke horloge gezien wat perfect bij me paste ben ik die gewoon vett verloren tussen discotheekrit en schip! Dubieus hoor! Wie verliest er nou een horloge? Anycruise, we waren te laat binnen en Milena's pas werd door de security ingenomen als straf en dan mag je als crew bij de kapitein je pas weer ophalen, wat uiteraard een straf is. Je kan 3x een "rode kaart" krijgen daarna mag je optiefuh, Milena heeft reeds 2 rode kaarten dus dit zou haar 3e zijn. Oeps, slik dat was dus ff schrikken, zo dronken als een tor dat we waren zo ontnuchterd we ineens zijn. We zijn ergens aan dek wat gaan eten, wat bijpraten toen er iemand van de security een lift uitstapte en zei "Eh? Milena? We were looking for you, You can get your pass back" Zoooooooooooooooooo echt wel tof van die gasten!!! Phew! Uiteindelijk om 04:30uur bedje ingestapt en Milena gedumpt bij haar bejaarde vent om vervolgens morgen ons te verslapen,..........

 

 

Donderdag 17 februari 2005 Ixtapa, Mexico.

Vandaag zouden we om 08:30uur met dolfijnen zwemmen. Milena mij bellen, bellen, bellen maar natuurlijk lag ik in coma en om 11:00uur kwam ik tot leven en zijn we na de lunch aan wal gegaan van Ixtapa en hebben we de middag op strand lekker getranquilaad. Natuurlijk heb je daar geweldige golven en ik heb gesurfd op een bodyboard! Echt wauws! In 2001 heb ik het in Indonesie (Pangadaran) geleerd maar de golven hier was echt stukken beterder. Duidelijk ben ik minder strandgirl dan Milena, ik zat/lag helemaal onder het zand en Milena brandje schoon op een kleedje, typerend Brazilaans. Milena zei dan ook dat ze de volgende keer een "manual" voor me zal maken! How to behave a beachgirl,.............

Dit keer waren we precies op tijd terug voordat het schip weer terugvoer naar het volgende plaatsje "Manzillo".

 

 

 

 

 

Vrijdag 18 februari 2005 Manzillo, Mexico.

 

Gaaaaaap, gaaaap. Vannacht weer een lange nacht gehad met 3 Braziliaanse mutsen, bijgeroddeld over het wel en wee van het personeel en management tot een uur of 1, toen moest ik natuurlijk naar m'n Indo vriendje, hebben we een uur gitaar gespeeld en gezongen met alle andere 10.000 Indo's aan boord toen zijn wij "Brazileias" naar het personeelskantine geweest en heeft 1 van de Indo's (Balinees) ayam opor voor ons klaar gemaakt. Zat ik daar om 03:00uur midden in de nacht een maaltijd achter over te drukken met de 3 luidruchtigste Brazileias. Ik weet niet meer precies waar we het over gehad hebben maar sex was zeker wel een terugkerend onderwerp. Kortom ik lag weer pas tegen 04:30uur op bed. Voor mij als passagier is dat natuurlijk geen probleem maar Milena moet elke ochtend het ontbijt serveren tussen 08:30uur en 10:30uur. Wij hebben dan vanochtend om 10:30uur ook dan samen ge-ontbeten en zijn daarna weer in mijn bedje gestapt om vervolgens tot 13:30uur bij te slapen en zijn we van boord gegaan want we waren vanochtend om 07:00uur in Manzanillo aangekomen. Echt zonde van onze dag maar jah...whatever... we waren anders toch wel weer naar het strand gegaan. Deze keer kozen we voor Internet, zodoende staan dan ook al deze foto's op het net. Daar hebben we ongeveer 1,5 uur gehangen om vervolgens ruim op tijd binnen te komen en de security was dan ook zeer verbaasd ons al terug te zien, echt ernstig dat ze allemaal mijn naam ook weten! De "Carnaval Sprite" vertrok ongeveer om 18:00uur weer richting San Diego, waar we maandagochtend aan zullen komen.

Hier ff een aantal Carnaval Sprite feitjes. We varen met 4 trusters die zich allemaal vanachter begeven en 360graden kunnen draaien. Gemiddeld varen we 20 knopen per uur wat bijna gelijk staat aan 20km p/u. Aan boord is echt ALLES te vinden. Casino, jazz clubs, disco, arcade, ontelbare restauranten, fitnessruimte (geweldig groot) zwembad, bubbelbad, sauna, stoombad en zonnebanken. Totaal 10 dekken, 2 doktoren (ook voor het personeel) winkels, (kleding, juwelen, souvenirs etc.etc.) Eigenlijk is het een varende "Mall-hotel" . Overdag en 's avonds worden we ge-entertained door hypnotiseurs ( ik heb echt geweldig gelachen hoe Amerikanen zich laten mee slepen) cabaratiers, diverse muziekbandjes, je kan gaan leren golven, met z'n allen gymen op het dek, kortom je moet wel heel erg introvert zijn om je te vervelen!

 

Ze werken met een soortje van creditcard waarmee ik mijn cabin kan openen en als identificatiemiddel om van en aan boord te komen, als betalingsmiddel (massage, alcoholische versnaperingen, casino en als je wilt gaan shoppen aan boord) eigenlijk dus een hele belangrijke kaart het heet dan ook "sail en signcard". Ik heb dan ook helemaal geen op en aanmerkingen wat betreft mijn verblijf hier aan boord. Echt waar 1 LUXE!! Mijn cabin wordt 2x per dag schoongemaakt + 2 chocolademintjes op m'n kussen en de handdoek omgetoverd in een creatievevorm van een dier, ontbijt ALLES wat je maar kan bedenken, ik ga altijd voor de zalm, luncht is ook ongelovelijk uitgebreid, ook ALLES (koud/warm) wat je maar kan bedenken ik ga meestal voor de sushi en het diner is echt meer dan zupah'r de luxe. De meeste Indo's aan boord zijn bar tender of waiter, ik krijg volop aandacht van hen, zo lieeeeeeeeeeeeef!! Zo vertrouwd, echt Indo! Heel profesioneel ook en gaan heel goed met de gasten om! Milena werkt in de "Supper Club" dat is nog luxer en hier moeten mensen betalen voor het diner, luxer dan luxe! Mensen geven hier tips van $100,= dan kan je wel voorstellen wat voor soort mensen hier komen..............

Helaas zitten er ook vaak eikels tussen volgens Milena, mensen die klachten hebben over de kleinste dingetjes, bijvoorbeeld broodmandje naar hun idee niet snel genoeg aangevuld of hun glas water, het duurde te lang voordat het eten werd geserveerd alles maar om te klagen of om gratis te kunnen eten of gratis een fles champagne. De aversie tegen Amerikanen wordt dan ook steeds sterker en groter. Ik heb het zelf ook mee gemaakt. Ze denken uiteraard dat ik ook "crew" ben en behandelen me dan ook zodanig. Zeer opzichtig minderwaardig tegen mij doen. Een voorbeeld: Zoals ik al had aangegeven heeft het personeel een eigen dek mogen ze zich niet begeven in de 'guest area', ik stond in de lift waar een al wat oudere koppel in stond en de man fluisterde (niet zacht genoeg) dat ik hier eigenlijk me niet mag begeven tegen zijn vrouw met een slavernij toontje. Voor de zoveelste keer hield ik me in maar ik had zo graag die oude graftak zo hard op z'n bek willen slaan, je hebt geen idee hoe ik me voelde? Ik wil Milena niet in de problemen helpen en geweld is daarom ook geen oplossing maar ik weet ook dat ik zeer ad-rem ben en m'n bek houden was vast de beste oplossing. Zoooooooooooooooooo denigrerend vond ik het! Bah!

 

Anycruise. Zoals je misschien wel hebt begrepen hebben Milena en ik alle lol van de wereld en zijn we zo gelukkig samen, als vanouds, niemand kan ons deze zuper week afpakken! Ongelovelijk wat voor een band wij hebben, hoe goed we mekaar aanvoelen maar zeker tegenpolen zijn, behalve onze filosofische kijk op het leven. Aangezien ik haar enorm veel verdriet heb aangedaan door alleen naar Brazilie te gaan heb ik beloofd om volgend jaar een maandje haar kant op te komen,...........

So far so much fun, so much tears and so much love!

  

 

 

Zondag 20 februari 2005, Cruiseship, USA.

 

Vandaag hebben we weer een horloge voor me gekocht, ja dezelfde. Vandaag realiseerde ik me ook dat het alweer bijna afgelopen is! Hartverscheurend zijn onze afscheids altijd. Ik wil er liever niet aan denken. Anyhoe. Natuurlijk ben ik niet mensenschuwmaar ik hou toch van rustige Amerikaanse-loze plekjes. Milena bracht me naar de crew open dek. Wauw!! Das echt wel kewl daar!!! Voorkant van het schip en STRICTLY FORBIDDEN voor passengers. Het hele dek voor ons zelf!! Minpunt = dat de kapitein en z'n onderofficieren open veld hadden op ons gespring, natuurlijk liep Milena half bloot. 's Nachts natuurlijk een feestje in mijn cabin, Giuliana, Priscilla en Milena, 3 Braziliaanse puta's en ik aan de alcohol, pizza's and turkey sandwiches en 3 fotocamera's!! Ik moet er nog even over nadenken of ik deze foto's op het website zet,....... Het was weer een hell-of-a-night!! De volgende dag geen stem, barstende kater koppijn en tranen,..............

 

 

Maandag 21 februari 2005 San Diego, USA.

 

De chickies vertrokken vannacht om 04:00uur uit mijn kamer terwijl Milena bij mij bleef slapen, echter om 06:30uur moest ik mijzelf melden op dek 2 voor de douaneformaliteiten. SJEZUS!! Wat zijn dat voor basura tijden? Natuurlijk stond ik met dichtgeknepen ogen met alcoholbek voor de ambtenaar en was absoluut not in the mood voor sjit!!! Jawhooooor,........... weer werd er ff gebasuraaaaat over al die landen waar ik was geweest, maar ja mijn ogen waren echt letterlijk halfdicht en ik had geen stem meer dus die paranoia ambtenaar had misschien wel alle reden om mij te verdenken van 1 of ander peper en zout smokkelaar? Natuurlijk zou deze smokkelaars eerst een luxe cruise doen voordat zij terug zouden vliegen naar Europa! Anyhoe, daarna snel weer tegen Milena aangekropen om vervolgens om 08:30uur wakker gebeld te worden door grandpa Alain, Milena Russische roommate stond op het punt het schip te verlaten ze had haar "sign-off". Dus Mel stel op sprong in haar kleding gesprongen en naar de gang-way gejumped om afscheid te nemen terwijl ik ondertussen orders van haar kreeg om ook aan te kleden en ook het schip te verlaten met haar en Priscilla, de gangway voor crew is alleen open tussen 08:30uur en 09:30uur. Mijn bagage was inmiddels gisternacht opgehaald dus ik hoefde alleen maar de gangway voor passagiers te verlaten en ergens in een loods mijn bagage op te halen, ging trouwens allemaal van het leie dakje, toen zijn we een taxi ingestapt (terwijl het hoosde, echt wel Nederlands weer) mijn spullen gedumpt in m'n reeds geboekte hotel en met de taxi zo ver gereden op zoek naar een motorzaak dat de taxikosten $83,= waren om tot de conclusie te komen dat de winkel gesloten was. BASURA!! Milena heeft een Braziliaanse vriend beloofd een soortje van cross motorpak te kopen. Hulukkug wel een andere motorzaak gevonden. Toen weer terug naar het centrum van San Diego waar Milena schoenen wilde hebben die ze vorige week gezien had, waarna vervolgens ons afscheid kwam, toen kwamen zoenen en tranen en nu zit ik in een armoedige jeugdherberg met een Engelse op 1 kamer. WAAR IS DE ROOMSERVICE? Ik ben te verwend geweest de afgelopen 8 dagen,.....................

 

 

Donderdag 24 februari 2005, New York, USA.

 

Het zit er weer op voor mij! Eergisteravond in koud New York aangekomen. Leuk stadje overigens. Gister natuurlijk naar Ground Zero geweest en naar Central Park waar 1 of andere Christo oranje doeken heeft opgehangen, dat noemen ze dan kunst? Is die Christo niet dezelfde pipo die de Eifeltoren een keer heeft ingepakt? Anyhoe ik vond het niet indrukwekkend! Ground Zero natuurlijk wel! Maar goed. Ik vertrek over 3 uurtje richting JFK (John F. Kennedy Airport) waar mijn vlucht 3 uur later zal vertrekken richting Parijs alwaar ik over zal stappen naar Amsterdam. Ze verwachten hier in New York een gigantische sneeuwstorm wat in de middag zal beginnen en ik heb gisteravond op m'n knietjes God gesmeekt om mijn vlucht daardoor niet te verlaten, nu wil ik echt naar huis,.............

Hier stond ooit de World Trade Centre.

 

Als je goed kijkt zie je een vliegtuig aankomen! Ik schrok me eigen tieten man!!! BASURA !!!

Verder wil ik IEDEREEN bedanken voor alle leuke berichtjes in mijn gastenboek! Als ik een Internetcafe binnenstapte was dat het eerste wat ik altijd opende, mijn gastenboek, het was voor mij een indrukwekkende reis, de tijd ging heel snel en ik heb weer veel geleerd over andere maar zeker ook over mezelf, ik ben zeer vermoeid en moet al bijna huilen als ik een scheet moet laten, veel emoties de laatste tijd dus het is weer fijn als ik weer thuis kan zijn,.....

BEDANKT voor je aandacht en natuurlijk tot volgend jaar,..................

Na 4 maanden rondreizen en 3 weken werken was ik eigenlijk weer toe aan een vakantie,..........

Sao Paulo en Rio de Janeiro !!!!!!!!!!!